Jest tylko 120 km dobrze utrzymanych dróg. Do 1993 r., co dwa lata Andora wpłacała swoim suwerenom symboliczną daninę, tzw. questię: 960 franków dla Francji i 460 peset hiszpańskiemu biskupowi. Andora nigdy nie miała armii. Już w XIII w. z umów między Francją i Hiszpanią wynikało, że nie mają one prawa fortyfikować tego kraju ani też zbroić jego mieszkańców.
Andora to państwo położone w Pirenejach, o powierzchni porównywalnej z powierzchnią powiatu warszawskiego. Jest ono strefą wolnocłową. Ten kraj pogranicza wielokrotnie w historii był azylem dla żołnierzy, polityków i buntowników. Obecnie władają nim na zmianę współksiążęta: prezydent Francji i hiszpański biskup miasta Seo de Urgel.
Andora leży w południowo-zachodniej Europie, pomiędzy Hiszpanią a Francją. Zajmuje doliny rzeki Valira i jej dopływów. Zewsząd otoczona jest łańcuchami górskimi Pirenejów. Najwyższym szczytem kraju jest Pic Alt de la Coma Pedrosa (2946 m n. p. m.).
Charakterystyczną cechą krajobrazu są wysoko położone płaskowyże i rozległe śródgórskie doliny, którymi płyną rzeki. Największymi z nich są Valira del Norte i Valira del Oriente.
W najwyższych partiach gór leżą wieczne śniegi.
Podatkowy raj
Gospodarka Andory oparta jest na turystyce, która przynosi około 80% dochodów krajowych. Kraj ten znany jest z korzystnych praw podatkowych i celnych, stwarzających dogodne warunki do rozwoju handlu i usług. Poza tym rozwija się rolnictwo, zwłaszcza hodowla bydła, kóz i owiec. Uprawia się też zboża, ziemniaki, tytoń i warzywa. Ze względu jednak na niewielką powierzchnię ziemi nadającej się pod uprawę większość żywności musi być importowana. Przemysł jest słabo rozwinięty i koncentruje się głównie wokół ośrodków eksploatacji niewielkich złóż żelaza, ołowiu, ałunu, granitu, marmuru, łupków, srebra i kamieni szlachetnych. W Andorze rozwija się również przetwórstwo drewna (zwłaszcza produkcja mebli) i rzemiosło (produkcja znaczków pocztowych i pamiątek).
Historia kraju
Pierwsze informacje na temat Andory jako odrębnego, samodzielnego terytorium pochodzą z 805 r. i są związane z panowaniem Karola Wielkiego. Niezwykle ważny był dla Andory traktat zawarty w 1278 r. Na jego mocy biskup hiszpańskiego miasta Seo de Urgel i francuski hrabia Foix (prawa hrabiów Foix przeszły w 1607 r. na królów Francji, a później na jej prezydentów) przejęli zwierzchnictwo nad tym państwem. Ukształtowana wówczas feudalna struktura sprawowania władzy przetrwała (niemal w niezmienionej formie) aż do 1993 r. Prezydent Francji i hiszpański biskup miasta Seo de Urgel sprawowali najwyższą władzę ustawodawczą i wykonawczą, udzielali Andorze gwarancji bezpieczeństwa i reprezentowali kraj w stosunkach międzynarodowych. W latach pięćdziesiątych XX w. pojawiły się dążenia do unowocześnienia struktur politycznych kraju. W 1970 r. rozpoczęto reformy społeczne, m.in. wprowadzono prawo wyborcze (również dla kobiet). W 1979 r. założono Demokratyczną Partię Andory. W 1981 r. uchwalono akt o reformie instytucji, na podstawie którego rozpoczęły działalność lokalne organy władzy – Rada Wykonawcza i Rada Generalna. W 1988 r. Andora uznała Deklarację Praw Człowieka ONZ; powstał również pierwszy związek zawodowy w kraju. W 1991 r. prezydent Francji oraz biskup hiszpański uznali suwerenność Andory (pozostali oficjalnymi zwierzchnikami reprezentacyjnymi i zachowali prawo weta w sprawach międzynarodowych). W 1993 r. weszła w życie pierwsza w historii Andory konstytucja oraz odbyły się pierwsze wybory powszechne. W tym samym roku państwo to zostało członkiem ONZ. Od 1994 r. Andora należy do Rady Europy.
Turystyka i zabytki
W tym niewielkim państwie katolickim pełno jest romańskich kościołów, kaplic, dzwonnic i ruin starych zamków. Andora oferuje też turystom i chorym na reumatyzm lub choroby skóry gorące źródła w Esclades – Engordany. Największe miasto – stolica Andory, składa się głównie z hoteli i sklepów wolnocłowych. Można tu nabyć po atrakcyjnych cenach wiele towarów. Turyści doceniają zalety Andory. Drogi, prowadzące przez kraj, licznymi serpentynami wspinają się niekiedy na wysokość znacznie ponad 2000 m n. p. m., odsłaniając wspaniałe, rozległe widoki na znaczne partie gór (można je podziwiać na specjalnie wydzielonych punktach widokowych, np. w El Serrat i Anyós). Szczególne położenie Andory ocaliło jej budowle od zniszczeń wojennych.
Pełna nazwa: Księstwo Andory
Nazwa oryginalna: Principat d’Andorra
Powierzchnia: 468 km2
Stolica: Andora
Główne miasta: Les Escal, Sant Julia, Encamp, La Massana
Narodowości: Hiszpanie, Andorczycy, Francuzi
Języki: kataloński (urzędowy), francuski, hiszpański
KOMENTARZE:
Dodawanie komentarzy wyłącznie po zalogowaniu (formularz logowanie z prawej strony).